ไม่ใช่ไรหรอก นึกๆอยากมาอัพ Space ว่างอะ

 

แค่อัพเดทให้คนอื่น(ใครจาเข้ามาอ่านวะ - -'')

ให้รู้ว่า ตอนนี้เป็นตายร้ายดียังไง

ตอนนี้ เรียน ปริญญาโท MBA ม กรุงเทพอะ

มีแต่คนถามทำงานที่ไหน

พอตอบว่าเรียนก็ถามอีกแน่ะว่า ทำไมไม่หางานทำก่อนล่ะ

เส็ดแล้วพอเราบอกว่า เรียนให้จบๆไปเลย คำที่พูดออกมาต่อก็คือ

รวยแล้วดิ ไม่ต้องทำงานหรอก - -''

รวยตรงไหนวะเนี่ย...

 

ตอนนี้เทอม 2 และ พึ่งสอบกลางภาคเส็ดไป

เทอมแรกเกรดสวยหรูดูดีมากมาย..

ทำได้ไงไม่รู้ 3.89 หุหุ

เรียนบางมด ยังมะเคยได้ 3.5 เล๊ย

เราเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จิงๆ - -

 

ยังไม่ได้บวช แต่ก็คงไม่น่าเกินปีนี้หรอก.... มั้ง

 

ไม่โสดมาปีครึ่งแว้ว อิอิ และก็คงอีกนานแสนนาน... มั้ง(อย่าโกรธกันนะ อนาคตเป็นเรื่องมะเเน่นอนไง..)

 

อนาคตยังไม่รู้ว่าจาทำงานไร แต่วางไว้เฉยๆคือ CFA

Chief Financial Analyze ไรสักอย่างเนี่ย

เงินเดือน 2 แสน... สอบ 3 ครั้ง ครั้งละ แสน...

ได้ข่าวว่า อาจารย์ที่สอน ก็ยังสอบไม่ได้ - -''

 

รถก็ยังบีเอ็มเหมือนเดิม คงไม่เปลี่ยนแล่ะ

ใช้จนกว่ามันจาวิ่งไม่ได้ ไม่ก็ ซ่อมไม่ไหวและอะ

ตอนนี้ติดแก๊สมาก็เริ่มเสื่อมอายุและ.. หุหุ

อ่อลืม เปลี่ยน เครื่องเสียงด้วย เร็วๆนี้

 

เร็วๆนี้คงซื้อคอมใหม่ รองาน commart อยู่เนี่ย

เร็วๆนี้ ก็คงได้ปลูกบ้านใหม่...

เร็วนี้ก็คงได้เปลี่ยนโทรสับใหม่ (เริ่มเบื่อ แต่คงยังไม่เปลี่ยน รู้สึกเปลือง..)

 

หมดและ ไม่มีไรจาพิมพ์และ

ไว้ต่อคราวหน้า มีอารมณ์คงได้อัพ

หุหุ

 

ปล. จะบอกว่าชอบเพลงนี้ เฉยๆ

 

ศิลปิน : มูซู (Muzu)
อัลบั้ม : เพลงประกอบภาพยนตร์ " Love Phobia"
เพลง : Believe

ใครที่เคยสบตา ใครที่ฉันเฝ้ารอ
ที่ทำให้โลกเปลี่ยน ให้ดีได้ทุกวัน ใครคนที่ฉันนั้นเชื่อเธอทุกสิ่ง

เธอจะเดินกลับมา เพื่อบอกกับฉันว่าไป
ก็จะไม่รั้งเธอ เพราะฉันเข้าใจ และเพราะรักเธอมากกว่านั้น

* จะเชื่อฟังไม่ยอมไม่มองหันไป ก็จะยอมเข้าใจเธอทั้งน้ำตา
ไม่อาจดึงเธอไว้ เมื่อเธอต้องไปไกลสุดฟ้า
อยากฝืนดวงชะตา แต่เข้าใจ
(เพราะ ฉันรักเธอ)

ยังจำเส้นแบ่งนั้น ที่ฉันให้สัญญา
จะไม่ข้ามไป จะรอถึงเวลา ที่เธอพร้อมข้ามมาอีกครั้ง

ฉันจะทำอย่างไร เมื่อใจมันเริ่มสั่นไหว
ก็ฉันรู้ดี ว่าเธอต้องไป ในคราวนี้เป็นครั้งสุดท้าย

(ซ้ำ *)

อยากกอดเธออีกครั้งแค่ฟังเสียงใจ แต่ว่าเธอสั่งไว้ไม่ให้หันมา
ไม่อยากเจอวันนี้ ที่เราต้องไกลกันสุดฟ้า
แต่ฝืนดวงชะตาไปไม่ได้

(ซ้ำ *)

 

 

ชอบบบบบบบบ

อิอิ ไม่ได้อัพ Blog มานานแสนนาน...

วันนี้ถือโอกาสดี อัพซะเลย

 

โอกาสดีที่ว่าก็คือ...

ครบรอบ 1 ปี แล้น...

จะว่าไป รู้สึกเหมือนแป๊ปเดียวเองอะ

12 เดือนแล้วเหรอเนี่ย

 

สุขบ้าง ทุกข์บ้างเป้นเรื่องธรรมดา

ขอแค่ว่าเข้าใจกันก็พอ ไม่ซิ ก็เกินพอ...

ไม่ขออะไรมากมายแล้วล่ะ..

(แต่เราอาจจะให้เค้าไม่พอก็ได้มั้ง - -'')

 

คราวนี้ก็มาถึง ชีวิต นักศึกษา ปริญญาโทมั่ง

หลายคน รวมทั้งผมอาจจะสงสัย

มันต้องเรียนหนัก มันต้องแข่งกันเรียนอะไรยังงี้

แต่พอมาเจอจิงๆ มันก็ ประมาณ ป ตรี แล่ะคับ

แค่ต้องรับผิดชอบอะไรหลายๆ อย่างอีกเยอะแยะมากมาย

ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว เรื่องนู่นเรื่องนี้ ต้องจัดการเองหมด

วางแผน กำหนดการสารพัด... เหอะๆ

ยิ่งเรื่องตังค์นี่เรื่องใหญ่... ไปหมดเอาค่ากินซะส่วนใหญ่...

 

เรื่องวิชาเรียนก็ เหมือนที่คิด คือ เป็นการเจาะจงลงไปเป็นอย่างๆเลย

ทำให้ไม่ค่อยยากเท่าไหร่ ถ้าตั้งใจเรียน เพราะเรื่องจา ปะติดปะต่อกันหมด

ไม่เหมือน ป ตรี... อยู่ดีๆ โผล่ขึ้นมา... อ๊ากกก อะไรวะเนี่ย

 

เรื่องเพื่อนก็ ได้เพื่อนใหม่มาเยอะอยู่

อาศัยเป็นคนเข้ากะคนอื่นได้ง่ายอยู่แล้ว...(เร๊อ..)

ก็เลยไปได้เรื่อยๆ ส่วนมากก็ รุ่นเดียวกันซะส่วนใหญ่นะ

ส่วนคนอื่น เราก็เรียกพี่หมดอะ เพราะรู้สึกแปลกๆ

เรียกคนอายุเยอะกว่าเป็นแบบเพื่อนง่ะ.. (ลำบากใจ..)

 

พอดีเริ่มจะมีรูปตอนเรียนมามั่งและ เข้าไปดูได้ที่ Photo นะค้าบ...

 

พอแค่นี้ก่อน เด๋วมีมาเรื่อยๆ งาน ป โท เยอะอยุ่เหมือนกัน หุหุ

ถ้าว่าง ก็จะอัพ ไม่ว่าง ก็จัอัพ ถ้าเซ็งๆ...

ทุกๆอย่างกะลังเข้าที่เข้าทาง

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน... ซึ่งเรียบร้อยไปแล้ว

เรื่อง รด. ... ซึ่งก็เด๋ววันที่ 8 ก็ ทำเรื่องก็เส็ดและล่ะ

พึ่งรู้ว่าเค้าไม่จำเป็นต้องเข้าพิธีประดับยศก็ได้นิ...

แค่เอาใบแต่งตั้งยศไปยื่นที่ อำเภออะ

รับปริญญา คงไม่ใช่นายแล้วล่ะ หุหุ

เรื่อง Blog อันล่าง... ทุกๆ อย่างกำลังไปได้ด้วยดี

แล้วมันก็จะเป็นไปได้ด้วยดี... (ไม่ต้องถามแล้ว ไม่รู้จาตอบยังไง)

 

ปล.

- ช่วงนี้ เบื๊อ เบื่อ รอวันเรียน...

- เริ่มกลับมา เล่นเวท อีกครั้งและ

- ไป FLYNOW มา ได้กางเกงมา ตัวละ 1500... แพงชิบ.. นึกว่า 500...

- เมื่อวานไปล้างห้องโปรเจค ไม่ซิ เก็บขยะ จัดของนิดหน่อยเอง.. เหอๆ นึกว่าคนเยอะ... 20 ก่าคนเอง ดูม๊าน..

- สืบเนื่องจาก ปล. บน  ก็เลยยังทำ ห้องโปรเจค เป้นชิ้นเป็นอันไม่ได้ ต้องรอ คุณๆทั้งหลายมาเก็บของก่อน ขืนทิ้งเเล้วเด๋ว

  โดนด่า... ทำงานยังโดนด่า คิดดู๊

- บางทีบางอย่างมันก็ ลงล๊อคเป๊ะๆ เลยเนอะ... หุหุ สวรรค์ เข้าข้าง... (ไม่ก็สงสาร..)

7 เดือน กะอีก 17 วัน กว่าๆ

ที่ผมได้มีความรู้สึกลึกซึ้งดีๆ

กับผู้หญิงคนหนึ่ง...

แต่จากนี้ไป ผมคงนับเวลาเพิ่มอีกไม่ได้แล้วล่ะ...

 

เป็นช่วงเวลาที่หนักใจ

เหนื่อยใจ กับการหาเหตุผลต่างๆนาๆ

ทั้งๆที่รู้ว่า คำตอบมันแน่นอนอยู่แล้ว

ตามเหตุผลมีโอกาส 99-1 แต่ถ้าตามใจผม...

ผมเลือกสู้เพื่อ 1 เปอร์เซ็นนั้นเต็มที่...

ทั้งๆที่ผมเป้ฯคนมีเหตุมีผล

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

 

เลาที่ผ่านมาผมก็รู้ว่า มันชักแปลกๆ

มันชักไม่ค่อยดี แต่ทำไม

ไม่มีเสียงบ่น ไม่มีการทะเลาะ ไม่มีอะไรเลย...

ใจนึงก็คิด ผมผมคงโชคดีที่มีคนเข้าใจผมได้ขนาดนี้..

แต่ความเป้นจิงแล้วกลับกัน

ผมไม่เคยรู้อะไรเลย จนกระทั่ง 1 เดือนก่อนหน้านี้..

พอรู้สึกตัว ก็สายไปแล้วล่ะ

 

ตลอดเวลาที่คบกันมา

มีเพียง 2 ครั้งเท่านั้น 2 ครั้ง ที่คุยกันจิงๆจังๆ

ได้รู้อะไรมากมาย ว่าอะไรเป็นอะไร

บางอย่างทำให้เราอึ้ง

บางอย่างเรารู้อยู่แล้ว คิดว่าเข้าใจกันแล้ว

แต่มันไม่ใช่...

 

ผมคงทำไรไม่ได้มากมาย

นอกจากขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง

ขอบคุณ ที่ทำให้ผมรู้ว่า ผมก็ไม่ถึงกับไม่มีใครคบ

ขอบคุณ ที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเป็นคนโชคดีกว่าคนอื่น

ขอบคุณสำหรับสิ่งของต่างๆที่ตั้งใจทำให้

ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ที่หาไม่ได้ถ้าอยู่เพียงคนเดียว

ขอบคุณ สำหรับคำว่า "แฟน" ที่สามารถพูดได้อย่างเต็มปาก

และที่สำคัญ.. ขอบคุณสำหรับความรักที่มีให้เสมอมา...

 

ตอนนี้ก็ต่างคนต่างไป

ต่างคนต่างใช้ชีวิต

เราไม่ใช่คนแปลกหน้า

เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่

และก็จะเป็นอย่างนี้เสมอไป...

 

ผมก็คง... เดินทางต่อไป

แต่ตอนนี้ขอพักก่อน

ใช่ว่ายังหาเหยื่อใหม่ไม่ได้

แต่เหนื่อยใจ

ยังต้องคิดอะไรอีกมากมาย

ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งนึงในชีวิตเท่านั้น

ก็ดีใจ ที่อย่างน้อย มันก็มากกว่า 1 เดือนล่ะวะ...

 

น้ำตาซึม... อยากร้องไห้

แต่ร้องไม่ได้ ศักดิ์ศรี มันค้ำคอ

อาการแบบนี้ไม่ได้เป็นมานานและ

ตั้งแต่ เมษา เมื่อ 4 ปีที่แล้ว...

เอาเหอะ เด๋วก็หาย

เด๋วก็เป็นคนเดิมและ...

ไม่ต้องห่วงเน้อ...

 

ส่วนตอนนี้ ขอพักก่อนและกัน

เหนื่อย...จิงๆ

 

ปล.

- ไม่ต้องกลัวผมคิดสั้น... ยังหรอก ยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลย

- พักสักเด๋ว... เริ่มตื่นเต้นกะ หนทางข้างหน้าและ หุหุ

- รู้สึกเดือน เมษายน จาอาถรรพ์ จิงๆ...

ไม่ได้อัพซะนาน...

เหอะๆ อัพเลยและกัน

 

ก่อนอื่น...

สวัสดีปีใหม่ไทยคร้าบ

คิดสิ่งใดสมปราถนา

ใครไม่มีแฟนก็ขอให้...

หาต่อไปนะครับ (อิอิ)

 

สงกรานต๋ปีนี้ ได้ออกไปเที่ยวและ

เพราะทุกๆปี ก็อยู่เฝ้าบ้าน

ปีนี้ก็ไปที่ๆเค้าไปกันบ่อยๆอะ ตรอกข้าวสาร

ไปเพราะอยากรู้ และก็ไปสนุกกะเพื่อน

ที่จิงไปกะเพื่อนไปที่ไหนก็ได้นะนิ หุหุ

 

ก็ เช้าวันที่ 13 ก็ ไปบังสุกุล ที่วัดก่อน

ทำทุกปีแล่ะ งานนี้

ก็ ไปถึงที่นัดหมายราวๆ 11 โมงมั้ง ที่บ้านโมทย์

กว่าจาออกเดินทางก็ ร่วมๆเที่ยง

รอไอ้บอ... again..

เหอะๆ เป็นที่รู้ๆกันอยู่

 

วิ่งเข้าสาย 4 แดดร้อนสาดด...

ตอนแรกๆ คนดี เราจะใช้น้ำประปา ไม่ใส่น้ำแข็งด้วย

สักพัก... สงสัยจาโดนเยอะ...

มีน้ำ 2 ถัง ถังแรกใส่น้ำแข็ง ถังที่ 2 ไม่ใส่

เหอะๆ สงสัยยังไม่อยากเล่นเต็มที่

แถมตอนหลัง น้ำไรก็ได้วะ... (ก็มันแพงนิ)

ไอ้ยูขับ ไปครึ่งทาง

พอรถเริ่มชะลอ ก็ให้ไอ้ฉอ ลากเอื่อยๆ ยาวๆ

เหอะๆ นี่คือจุดเริ่มของความผิดพลาด...

มันเลี้ยวทีเพื่อนจาหล่นรถ..

"พอๆ มึงลงมา... เด๋วกูขับเอง" ไอ้ยู said

ถึงมันไม่ said ผมก็จา tell มันเหมือนกัน..

ออกจากนู่น คาดว่า 13.00 มั้ง

วิ่งยาวเข้าราชดำเนิน

ถึงตรงนี้ก็เริ่มรู้และ...

แป้งทั้งนั้นเลยอะ. . .

 

ไอ้เราก็ ไม่เคยมา... ให้เพื่อนนำ

ก็เดินเล่นรอบนอกอยู่สักพัก คนก็เริ่มเยอะขึ้น

พอรอบในๆ เท่านั้นแล่ะ...

เบียดกันจิงๆ จาเล่นน้ามไม่ได้มาเบียดยังงี้

ยิ่งเข้าในตรอกข้าวสารนะ...

เหอะๆ ตอนแรกๆก็เดินตามเค้ามาอยู่ดีๆ

รู้ตัวอีกที กลายเป็นสวนทางเค้าซะงั้น

แล้วที่สำคัญ.. เราเป็นหัวขบวนด้วยนิ. . .

ฮ่วย ก็ต้องทนเดินเบียดๆ กว่าจาออกมาได้...

เป็นผัวเมียกะคนหน้า-หลังไปหลายรอบและล่ะ เหอะๆ

 

พูดถึงปะแป้ง ไอ้เพื่อนเราก็โดนซะเยอะ

ข้อหาหน้าตาดี...

(ไอ้เต่า มักจะเป็นเกย์ซะมากกว่า หุหุ) 

(ส่วนแสงชัย ทั้งผู้หญิง - และ เกย์... หน้าตาดีด้วย)

ทำไมเราไม่ค่อยมีคนปะมั่งเลย. . . เหอๆ

ก็เล่นแป้งซะส่วนใหญ่ แต่เราไม่ค่อยกล้าอะ

รู้สึกไม่ดี อยู่ดีๆ ไปจับแก้มคนอื่น...

ก็เลยรอใครทำเราเราค่อยทำตอบ

แต่ที่ปะก่อนส่วนมากจาปะชาวต่างชาติ หุหุ

กะเด็กๆ (หมายถึงเด็กตัวเล็กๆนะ ไม่ใช่ใครที่เด็กกว่า...)

 

เลิกตอน 6 โมงฝ่าๆ ก็ไปรอพวกที่หลง... (อยู่ดีๆ หายไปกะฝูงชน)

ดีนะ ไอ้โก๋ เอามือถือไป...

แต่เจ๊งวันนั้นเลย หุหุ

ก็เพื่อนๆ กลับก่อน เราไปหาต่อ ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

จาไปดูงานแสดงน้ำพุที่สนามหลวง เหอะๆ

30 นาทีเอง แต่ก็สวยดี อาศัยสูง หุหุ

จบนั่นก็ไปหาน้ำล้างขา.. ขาวไปด้วยแป้ง 

แล้วก็ ซื้อว่าวมาเล่นด้วยกันสักพัก ก่อนกลับ

 

ส่วนวันนี้ 14 วันครอบครัว

คนอื่นเค้าไปเที่ยวไปอะไรกัน

ครอบครัวเรา... รื้อบ้านด้วยกัน

หุห เพราะปลวกกิน

เวลาช่วงเช้าหมดไปกะ รื้อฝาบ้าน เผาไม้

ดูดฝุ่น กวาดถูบ้าน...

เหนื่อยจิง...

เหอะๆ แต่ก็ไม่ทำ ก็ ไม่ค่อยปลอดภัยในชีวิต. . .

ดีไม่ดี วันนึงมันจาถล่มมาทับ เหอะๆ

ก็.. หมดและ สงกรานต์ปีนี้ กิจกรรม

 

ปล.

- ตรอกข้าวสาร... ไม่ไปและนะ

- เดินๆอยู่กลางตรอก มีคู่แฟนเค้าจูบกันกลางถนน... หุหุ ทำไปได้... ไม่เป้นไร หล่อ - สวย ให้อภัย

- คิดผิดที่ใส่แขนกุด... แสบต้นแขน. . .

- สาเหตุที่เค้าไม่ปะแป้งเราก็คือ.. เค้าขี้เกียจเอื้อมอะ. . . T.T

- ไม่ค่อยมีคนน่ารัก เท่าที่ควร จามีก็ เกย์ กะเทย ซะส่วนใหญ่ เหอะๆ

- ไอ้แสงชัย มีเกย์ เรียกให้ขึ้นไปเต้นด้วย. . . อิอิ

- เราไปก็เป็นประโยชน์ของเพื่อนๆ... ใครหลงมองหาไว้ หุหุ Landmark ชั้นดี

- มุขเด็ดการเล่นแป้งที่เห็นๆก็

      - ล้วงแป้งคนอื่นมาปะแป้งเจ้าของซะงั้น ไม่ลงทุนเล๊ย...

      - ปะแป้ง แบบไม่มีแป้ง... หุหุ

      - ปะแป้งจาด้านหลัง... เพราะเค้าไม่มีเวลาจาหันมาหรอก...

      - ปะแป้งใส่น้ำเย็น. . . ขนลุก. . .

- ไอ้โก๋ ปะแป้งผู้ชาย... ถ้าไม่บอกมันก็นึกว่าเป้นผู้หญิงนะนั่น (หน้าสวยเกิ๊น...)

- ว่าวนกที่เป้นผ้าร่ม 100 นึง ส่วนว่าวงู กะปักเป้า 20 บาท. . .

- ทำไมคนอื่นเค้าปวดขา แต่เราปวดหลังวะ. . .

- ไม่ได้เจอต่อตั้งนาน... เฮ้อ...

 

- เวรกรรม พึ่งรู้ว่าปลวกมันจาทำบ้านเราเป้นจอมปลวก... ในช่องไม้มันตันเลยอะเป็นรูๆจอมปลวก

- ช่วงนี้ อาหารหลักคือปลาอินทรีย์ทอด... หุหุ อาหย่อยกินง่าย

 

ได้มีโอกาสฟังเพลงอยู่เพลงนึง

ในห้องอาจารย์ตอนทำงานอยู่

เพลงไรหว่า... แปลกดี

(ตอนนั้นยังไม่รู้เนื้อเพลง แค่ทำนองการร้องเท่ดี)

ถามเพื่อนก็ไม่รู้

 

กลับมาบ้านถามไอ้ฉอ..

อืม มันรู้เว้ย ดีจิง

เลยเอามาเรย

ชื่อเพลงอย่าใกล้กันเลย ของ อ๊อฟ ปองศัก AF1

หุหุ ก็เลยเปิดฟัง...

 

 

เราต่างก็รู้ดี
เธอเองก็มีใคร
และฉันก็มี ของฉัน
ฉันรู้ว่าผิด ถ้าคิดจะชอบกัน
แต่ยากเหลือเกิน กับการจะห้ามใจ
เธออาจจะเหมือนไฟ
ฉันเหมือนกับน้ำมัน
ทิ้งไว้ใกล้กัน ก็ติดไฟ
เผาผลาญทุกอย่าง
เผาผลาญทั้งจิตใจ
ฉันคิดว่าเราอย่าใกล้ กันเลย
ก่อนที่ใครสักคน จะคิดเลยเถิด
จะคิดให้มันมาก กว่านี้
มันคงไม่ดี เท่าไหร่
ก่อนที่ใครสักคน จะเริ่มทำผิด
ฉันคิดว่าควรหยุด ดีไหม
อย่าปล่อยเอาไว้ ให้มันลุกลาม

เราต่างก็รักกัน
ฉันนั้นต้องการเธอ
และรู้ว่าเธอ ต้องการฉัน
ฉันรู้ว่าผิด ที่คิดไปอย่างนั้น
และไม่ต้องการให้มัน
เกิดขึ้นเลย
เธอกลับไปเสียเถอะ
ขอร้องอย่ามาเจอ
เพราะเขาต้องการ เธอเช่นกัน
และฉันรู้อยู่ ว่าคนข้างข้างฉัน
คงไม่ต้องการจะเสีย ฉันไป
ก่อนที่ใครสักคน จะคิดเลยเถิด
จะคิดให้มันมาก กว่านี้
มันคงไม่ดี เท่าไหร่
ก่อนที่ใครสักคน จะเริ่มทำผิด
ฉันคิดว่าควรหยุด ดีไหม
อย่าปล่อยเอาไว้ ให้มันลุกลาม
ต่อจากวันนี้ ให้เป็นเพียงฝัน
แค่เพีบงเท่านั้น
มันคงจะพอแล้ว
ก่อนที่ใครสักคน จะคิดเลยเถิด
จะคิดให้มันมาก กว่านี้
มันคงไม่ดี เท่าไหร่
ก่อนที่ใครสักคน จะเริ่มทำผิด
ฉันคิดว่าควรหยุด ดีไหม
อย่าปล่อยเอาไว้ ให้มันลุกลาม

 

 

พอรู้เนื้อเพลงก็...

ชอบว่ะ... เหอะๆ

เพลงเเนวแปลกๆอีกเพลง น่าฟัง...

อยากลองฟังก็ไปที่

เน้อ (ต้องมี Real Player)

หรือใครอยากได้ก็ขอ... เด๋วส่งให้

 

ปล.

- จาเส็ดแล้ว โปรเจค...

- สอบโปรเจคเส็ดอ่านสือ สอบ ป โท อีก...

- อยากเที่ยว. . . แว้ว

- อยากได้ มือถือใหม่. . .

ตื่นเเต่เช้าไป มหาลัย

ถึงมหาลัยก็เกือบ 9 โมงและ

นั่งเบื่อๆ เซ็งๆ นึกขึ้นได้

โทรมา มิกิ ดีก่า

 

ตู๊ด.ด..ด

ไม่รับ.. สงสัย ยังไม่ตื่น

สักพัก มิกิ โทรกลับมา อ่อ. . อาบน้ามอยู่

ก็ถามอาการ สารทุกข์สุกดิบ

ไม่มีไรน่าเป็นห่วง (มั้ง)

มิกิ เลยชวนไปกินอาหาร เกาหลี แถวๆอโศก..

 

เวรกรรม.. ต้องไปรับแม่ 15.30

มิกิ นัด 12.00 อืม...

ถึงนู่นเที่ยง กินเส็ด บ่ายโมง ไม่เกิน บ่าย 2 

กลับมาคงทัน..

เอาวะ ไปก็ไป

 

ไปหาอาจารย์เรื่องโปรเจคอะแล่ะ

จารย์นัดไว้ 10 โมง

เฮ้อ... เมื่อไหร่จาเส็ดซักที...

เส็ดประมาณ 11.00 เวลาดีมาก

 

โทรหาไอ้ยู(ลืมบอก มันไปด้วย ^^'')

นัดเจอกัน โรบินสัน ลาดหญ้า...

ออกจากม. ไป เซ็นทรัลก่อน ซื้อคุโรมาตี้ 3 เล่ม

ออกมาจากเซ็นทรัล

 

ซวยและ... รถติดโคตร ดูเวลา

11.30 อยู่บางปะแก้ว

เหอะๆ

กว่าจารับไอ้ยู

12.15 ครับท่าน

ถึง 13.00 ไปจอดรถที่สยาม

ปล่อย มิกิ รอ... (อีกแล้ว)

ขอโทดก๊าบ...

 

ขึ้นรถไฟฟ้า

ไปอโศก เดินนิดหน่อย ถึงและ

ชื่อร้าน DOORAE มั้ง

อ่านว่า "ดูเร" อะ

ร้านไม่ใหญ่มาก

บรรยากาศก็ดี

แต่อาหาร...

หน้าแรก 350 รีบพลิก

หน้า 2 250 เอ๊ะ ยังไง

หน้า 3 ก็ยังคง 200 ก่า

หาเลข 2 หลัก..

เจอแล้ว.. ข้าวสวย 1 ถ้วย 20 บาท

อ๊าก... แพงโคตร

 

นั่งอึ้งอยู่พักนึง

อาการหิวหายไปอย่างอัตโนมัติ

สั่งไปก่อนนะ

ขอทำใจก่อน...

 

ก็ได้มา 4 อย่าง

อยากจะบอกว่า หน้าตาอาหาร มีแต่สีแดง

ก็ดี เรากินได้สบายๆ

หุหุ เผ็ดๆ ชอบ

เบ็ดเส็ด 800 ก่าบาท (อยากตายยย)

ยังไม่พอ

 

กินเส็ดดูเวลา 13.30 อืม อย่างที่ตาด

กะไปกิน swensen ต่อ

แต่คงไม่ได้กิน เด๋วไม่ทัน

สักพัก แม่โทรมา ถามว่า อยู่ไหนแล้ว เส็ดรึยัง

เวลาตอนนั้น 15.00

เราก็บอก ยังไม่เส็ด...

แม่เลยบอกไม่เป็นไร เด๋วให้พ่อมารับ

OK Swensen.. อิอิ

 

แยกย้ายกลับบ้าน ถึงบ้าน 6 โมงมั้ง

 

ปล.

- อยากจะบอกว่า อาหารเกาหลี ก็เหมือน ผัดเผ็ด กะ แกงส้ม บ้านเรานี่เอง...

- แต่แพงว่ะ

- แพงจิงๆนะ

- แพ๊งแพง

- พึ่งรู้ว่า มี Korean town ด้วยแฮะ...

- ร้านอาหารเกาหลี ไหงเด็กเสริ์ฟ.. ออกเฉียงเหนือ..

- แค่ได้ทำให้มิกิ ฮาแตกก็ดีใจแล้ว

- เธอผอมลง.. จิงๆ

- ลานจอดรถสยามเป็นอะไรที่ งง มาก โอย

- เมื่อวาน รู้สึกจาแต่งตัว self ไปหน่อย.. ใส่แตะช้างดาว เดินพารากอน...

- เมื่อไหร่จาจบสิ้นซะที โปรเจคเนี่ยยยยยย

 

คุโรมาตี้...

- ระหว่างอยู่บนรถ แถวๆ สถานีรถไฟฟ้าไรไม่รู้จำไม่ได้ สักพักมีเสียงดัง บึ้ม อ่อ รถตุ๊กๆ แก๊สปะทุอะ (ที่รู้ก็เพราะเหมือนของเราแล่ะ) อีกแป๊ปก็ดังอีกรอบ คราวนี้ไม่มีเสียงบึ้มอย่างเดียว.. มีเสียง ว้ายยย ตามหา หันไปดู.. เจอผู้หญิง อืมเราก็ตกใจ แต่ พอดูดีๆ อ่าว มีผู้ชายอีกคนนึง มาดแมนโคตรๆ(เห็นก่อนหน้านี้สักพัก) ยืนเอามือ ป้องปาก แบบกะเทย -_-'' ฮากะไอ้ยู โอย ขำ หมดแมน...

- กินไอติมเส็ด กะลังจาแยกย้ายกันกลับ มิกิ ทำที่ห้อยกระเป๋าเป็นพวงขนนิ่มๆอะหลุดตกพื้น เธอหยิบขึ้นมาบอกว่า นิ่มดีนะ มิกิชอบ แล้วเธอก็.. เอามาถูกะหน้า.. เอ่อ มิกิ มันตกพื้นไม่ใช่เหรอ

- ขากลับรถติด เลยเอาการ์ตูนมาอ่าน พอจาอ่าน รถเคลื่อน เลยวางการ์ตูน พอจาอ่านรถเคลื่อนอีก.. เลยมีความคิด ขับชนคันหน้าดีก่า จาได้อ่านการ์ตูนให้จบ... (คิดได้ไงวะกรู...)

- ไอ้ยู มีความคิดจาสมัคร AF3 ...